توسط : نمایش «ذرات آشوب» با نویسندگی و کارگردانی ابراهیم پشتکوهی و تهیهکنندگی «باشگاه تئاتر سوره» آخرین شبهای اجرای خود را در تالار اصلی تئاتر شهر میگذراند. این نمایش که با برجستهسازی جایگاه خلیج فارس، عظمت روح ایرانی و قدرت او در برابر استعمار را به تصویر میکشد، برداشت آزاد نویسنده از ۱۱۷ سال اشغال جزیرهی هرمز توسط پرتغالیها و آزادسازی این جزیره توسط دلیرمردان و شیرزنان ایرانی است.
نمایشی که اگرچه بیش از دو سال پیش توسط ابراهیم پشتکوهی خلق شده و پیشتر هم در سالنهای دیگر بهروی صحنه رفته، اما با جنگ اخیر مطرح شدن نام منطقهی «هرمز» در جهان، بار دیگر اجرایش مناسبت داشت. نویسنده با خلق نمایش «ذرات آشوب» از زمانهی خود جلوتر حرکت کرده و نشان داده است که زبان هنر پیش از رخدادهای اجتماعی و سیاسی همواره به ریشهها و اصالتها حساس بوده و سعی در آگاهی جامعه نسبت به آن دارد.
روح وطنپرستی در جای جای نمایش «ذرات آشوب» موج میزند و موسیقی که همراه ناگسستنی این اثر است، نقش بسزایی در جلوهگری اصالتها و ریشههای سرزمینی دارد.
احمد زیدآبادی، روزنامه نگار، نویسنده و فعال سیاسی به تماشای این نمایش نشست و بعد از اجرایی در گفتوگو با خبرآنلاین این اثر را پر هیجان و سرزنده توصیف کرد و یادآور شد که این نمایش در وصف صحنههای تراژیک و مفرح برای بیننده، موفق عمل کرده است.
او همچنین در ادامه گفت: «نمایش خیلی پُرهیجان، پُرشور و سرزنده بود و حالوهوای تماشاچی را در این شرایطی که وضعیت بلاتکلیفی است، عوض میکرد. همچنین آنها را دوران صفوی، امامقلیخان و آن دورهها میبرد و در عین حال صحنههای تراژیک و مفرح زیادی را برای بینندهها به نمایش میگذاشت. از این جهت، به نظر من کار خیلی خوبی بود.»
او با اشاره به حس و حال پر جنب و جوش نمایش گفت: «گمان می کنم به لحاظ سن و سال از این وضعیت هیجانی عبور کردهام، اما تصور میکنم این کار میتواند برای نسلهای قبل از من جذاب باشد. در مجموع، کار بسیار بکر و متفاوتی بود. مدتهاست که برای دیدن نمایش نیامده بودم، اما فکر میکنم صحنهها نسبت به نمایشهای قبلی هم باید خیلی متفاوت بوده باشد؛ چون بعضی از محدودیتهایی که قبلاً وجود داشت، اینجا تا حدی کمرنگ شده بود. از این جهت هم کار خوبی بود.»
زیدآبادی در پاسخ به پرسشی در خصوص نقش هنر در بحران های اجتماعی و نظراتی که گفته می شود «هنر در بحران ها باید تعطیل شود و دست از کار بکشد» متذکر شد: «لطیفترین جنبه حیات انسانی، زندگی و هنر است و در هیچ شرایطی قاعدتاً نباید تعطیل شود. کسانی که به محض اینکه اتفاقی ـ به هر دلیلی، چه سوگوارانه، چه تراژیک و چه بحرانی ـ رخ میدهد، اولین حرفشان این است که همه فعالیتها، بهویژه فعالیتهای هنری، باید تعطیل شود، در واقع میگویند که زندگی باید تعطیل شود. این حرف نه مبنایی دارد، نه منطقی است و نه استدلالی پشت آن وجود دارد.»
او افزود: «وضعیت اجتماعی ایران هم به گونهای است که اگر کسی حرفی را مطرح میکند، بقیه خیلی فکر نمیکنند و کورکورانه از آن پیروی میکنند. اگر کسی بخواهد خلاف آن عمل کند، با او برخورد میکنند، تحت فشارش میگذارند و منزویاش میکنند. این حرفها را اصلاً نباید شنید.»
زیدآبادی در پایان سخنانش تاکید کرد: «نمایشی که امروز اجرا شد و بازیگرانی که روی صحنه رفتند، حس خوبی داشتند، آنها نیاز و دوست دارند که زندگی جریان داشته باشد. زندگی قاعدتاً جریان دارد و این، لطیفترین، ظریفترین و به یک معنا معنادارترین جنبه زندگی است. بدون اینها، در واقع همه ما عملاً میمیریم. بنابراین این حرف که میگویند فعالیتهای هنری باید تعطیل شود، کاملاً حرفی غیرمنطقی است.»
