توسط : تیم ملی فوتبال در تمام سالهایی که راهی جام جهانی شده تا این اندازه در بخش دفاعی خود نگران کننده نبوده است.
در سالهای اخیر به خصوص دوران مربیگری کیروش غالبا تیم ملی از مدافعانی سود برد که موفق شدند در بازیهای بزرگی همچون تقابل با آرژانتین، پرتغال، اسپانیا و تیمهای گردن کلفت جام جهانی عملکرد خوبی از خود به جا بگذارند.
هرچند که در شرایط کاملا غیرطبیعی در جام جهانی تیم ملی مقابل انگلیس شش گل دریافت کرد که همه میدانند وضعیت روحی و روانی بازیکنان در آن دیدار به چه شکل بود و اصولا توقعی از تیم ملی نبود که در آن شرایط بخواهد اساسا فوتبال بازی کند، اما به طور کلی در طول ۳ دوره اخیر جام جهانی تیم ملی از مدافعانی باهوش با عیار فنی بالا سود برده است.
در جام جهانی آتی، اما تیم ملی قرار است با مدافعانی مقابل رقبا قرار بگیرد که همین حالا در بازیهای درون تیمی نیز عملکرد خوبی از خود به جا نگذاشتهاند به طوری که صدای امیرقلعهنویی نیز از عملکرد آنها به آسمان برخواسته است.
تیم ملی قرار است در جام جهانی پیش رو با شجاع خلیل زاده و محمدحسین کنعانی زادگان وارد عرصه شود. مدافعانی که درصد اشتباهات آنها بسیار بالا است و وضعیت فنی نامناسبی دارند.
این دو بازیکن در بازیهای تدارکاتی اخیر تیم ملی با اشتباهات سریالی و مکرر نگرانیها را به نقطه اوج رساندهاند و مشخص نیست که تیم ملی با این دو بازیکن چه سرنوشتی در جام جهانی خواهد داشت و آیا موفق به بسته نگه داشتن دروازه تیم ملی خواهند شد؟!
در چارچوب دروازه نیز اوضاع مانند قبل تعریفی نیست. بیرانوند به وضوح افت کرده و حسینی و نیازمند نیز هیچ یک گلر صد در صدی نیستند و بعید است بتوانند در جام جهانی گرهای باز کنند و قطعا سرمربی تیم ملی روی همان بیرانوند تکیه خواهد زد.
به هرحال باید دید سرنوشت تیم ملی به خصوص در بخش دفاع چه خواهد شد و آیا تیم ملی میتواند عملکرد مطلوبی از خود به جا بگذارد یا خیر به خصوص در فاز دفاعی که نقطه نگرانی است.
